“Erdemli olanla alay eden bir toplum, kendi çöküşünü hazırlar.” – Bir Söz Bir Yazı #3
Antik Çağ Felsefesi ve hatta doğrudan felsefe biliminin mihenk taşı Platon’a aittir bu söz. Yüzlerce, binlerce yıl önce yaşamış biridir. O zaman bile toplumlar bir şeylerin farkında değilken şu anda da benzer bir durum olması sıra dışı. İnsanlığın zamanla ilerlediğini ve gelişim gösterdiğini düşündüğümüzde soyut kazanımların da peşi sıra geldiğini sanırız. Fakat durum böyle olmamış. Ya da bir süre sonra kontrolden çıkmış.
Artık teknoloji ve yeni gelişimler sayesinde, eskiden çok farklı bir hayat yaşıyor insanlık. Artık her şey daha kolay, erişim daha rahat. Önceden günlerce yol giderken artık uçağa binip bu süreci kısaltabiliyorlar. Eskiden bir şeylere erişebilmek, ulaşabilmek daha zor ve çaba gerektiriyorken artık tek bir tıklamaya bakıyor. Hayat daha da kolaylaştı. Çoğu şeyi makineler yapıyor. İnsanlık ise kendi “hayatını” yaşıyor. Özetle her şey gelişti ve ilerledi.
Fakat bu ilerleme içinde bazı kayıplar da oldu. Bu yazının da konusu olan erdem kavramı, artık insanlarda eskiye nazaran daha az bulunuyor. Artık iyi olan, doğru olan, dürüst olan; saf, aptal veya değersiz sayılıyor. Tam tersine hilekar, düzenbaz, herkese kötülüğü dokunan ve yalan söyleyen ise övülüyor. Peki, bu insanlar nasıl bu hale geldi? Nasıl oldu da insanlar kapılarını kapatmadan evden çıkarken, dükkanı açık bırakıp başka bir yere giderken şimdi kapıları üçer, dörder kez kilitleyip her yere alarm sistemi taktırdık? Yolda yürürken insanlara selam verirken nasıl artık herkes kendi önüne bakmaya başladı? İyilik yapan, mert olan, doğruyu yapmayı tavsiye eden insan nasıl oldu da artık değer görmeyen ve gülünç karşılanan oldu?
Gördüğüm kadarıyla son beş yıldır bu geçiş sürüyor. İnsanlık tuhaf bir hal aldı. Buradaki söylediklerim, zaten kendini bilen birine değil. Toplum içinde bu erdemleri sürdüren kişiler mevcut. Benim kastettiğim kalan çoğunluk. Peki, bu durum daha ne kadar sürecek? Nereye kadar bu insanlık erdemi yok saymaya, yanlışı ve yalanı övmeye devam edecek? Görülme ve duyulma uğruna, izlenip beğenilmek için nereye kadar gidecek bazı şeyler?

Atlantis’in Yanlış Yorumlanması
Platon’un ortaya attığı Atlantis efsanesinde olduğu gibi sonunda sular altında mı kalacak insanlık? Atlantis efsanesini herkes bilir. Kayıp bir kıtadır. Sular altında kalmıştır. Sebebiyse oradaki halkın artık yozlaşması ve tanrıları da inkar etmesidir. Böyle olunca tanrılar onları cezalandırır ve Atlantis’i sular altında bırakırlar.
Günümüzde de bilim insanları hâlâ bu yeri araştırıp gerçek mi değil mi diye bulmaya çalışıyor. Fakat kaçırdıkları bir kısım var: Bu hikayede önemli olan buranın gerçekten var olup olmaması değil. Aksine oradaki insanların yozlaşması, erdemleri yok sayması ve ortadan kaldırılması. Bu bir efsane yani hikâyeydi. O adanın varlığını bulmaya çalışmaktan ziyade hikâyenin özünü anlamaya ve anlatmaya çalışsalar, çok farklı bir yaşam ortaya çıkar. Fakat somut, soyuttan daha kolay geliyor…

